Cerkiew:

Drewniana świątynia w Górzance (obecnie kościół rzymsko-katolicki) to szczególne miejsce i wyjątkowy skarb pogranicza bojkowsko – łemkowskiego, a dla historyków i miłośników lokalnej sztuki sakralnej nadal wielka zagadka i wyzwanie oraz zaproszenie do dalszej kwerendy naukowej.cerkiew w górzance

Według lokalnej tradycji ustnej (bez wyraźnego potwierdzenia w dostępnych dokumentach) to dawna łacińska kaplica dworska z około 1713 roku, z czasem przekazana przez władze austriackie wiernym obrzędu grekokatolickiego i rozbudowana w 1978 roku na cerkiew parafialną pod wezwaniem św. Paraskewy – Wielkiej Męczennicy. Od 1969 roku jest to rzymsko-katolicki kościół pod wezwaniem Wniebowstąpienia Pańskiego.

We wnętrzu zachował się dawny łaciński ołtarz przyścienny, być może pod tytułem św. Marii Magdaleny Pokutnicy lub Matki Bożej Bolesnej z unickim (sic!) tabernaculum organicznie połączonym z całą nastawą (po bokach tabernaculum pełne rzeźby Aarona i Mojżesza) oraz dwa boczne ołtarze św. Michała Archanioła i św. Jana Chrzciciela (pierwotnie mogły to być inne obrazy).

Największą osobliwością świątyni jest jednak płaskorzeźbiony w drewnie (paletowy lub reliefowy) ikonostas z około 1756 roku, zrekonstruowany, konserwowany i zaaranżowany na nowo (po rozbiórce w 1912 roku) w latach 2004 – 2009 przez konserwatora dzieł sztuki Sławomira Jakubowskiego. Ze względu na płaskorzeźbione przedstawienie postaci ikonostas z Górzanki uchodzi za absolutną rzadkość w skali całych Karpat!